onurkblog

                  2018 yılında ilk maratonumu tamamladıktan sonra, bir triatlon yarışını bitirme hayalleri kurmaya başladım. Bu hayalin hedefe dönüşmesi çok uzun zaman aldı. Zira triatlon; yüzme, bisiklet ve koşu branşlarının birleşimi olan bir spor. Triatlon yarışlarında, mesafeler yarışın cinsine göre değişmekle birlikte önce yüzüyorsunuz, sudan çıkıp bisiklete biniyorsunuz ve sonra da koşuyorsunuz. O zamanlar bu üç spordan sadece koşuyu yapabiliyordum. En son 15 yaşında bisiklete binmiştim. Yüzmeyle ilişkim de tatillerde suya girip serinlemekten ibaretti. Boyuma   ve bütçeme uygun bir bisiklet edinebilmek   bir yılımı aldı. Gerek evde (trainer denen icat sayesinde) gerekse dışarıda bisiklet sürmeyi (yeniden) öğrenmem çok zor olmadı. Yüzmeyi ise erteledikçe erteledim. Aylar yılları kovaladı, planlar yapıldı, türlü çeşitli sebeplerle bu planlar ertelendi, hayatımda spordan daha çok önem verdiğim...

                  Takvimlerin Ekim ayının ikinci yarısından Pazar haricindeki herhangi bir günü gösterdiği, akrebin de saatin kadranında ikinci turunu attığı bir vakit, Uğur Abi dükkana gelip beni ziyaret etmişti. Biraz hoşbeşten sonra konu kaçınılmaz olarak tanışma vesilemiz olan koşuya ve bu uğraşının en eğlenceli kısmı olan yarışlara geldi. Aralık ayının ilk hafta sonunda İda Ultra’nın yapılacağından   bahsetti Uğur Abi. İlk başlarda pek ilgimi çekmemişti zira ultramaratona yönelik pek bir antrenmanım olmadığı gibi daha önce hiç patika yarışı koşmamıştım da.   Ne var ki bu senenin benim için hedef yarışı olan Powerman Duatlonu ikinci kez ve bu sefer belirsiz bir tarihe ertelenmişti. Bu durumda, Kaz Dağlarının harika coğrafyasında koşmak için kendime bir şans verebilirdim. Yarışın web sitesine girip baktım ve 36 kilometrelik parkuru gözüme kestirdim. Bu noktada kaçınılmaz olarak ansiklopedik bir ...

                  “Amma da yazmışsın, kim okuyacak bunu” diyenler için dört cümlelik dev hizmet (ya da TL&DR): 2 yıl aradan sonra ilk yarışımı Kaş Yarı Maratonunda koştum. Sağlıklı bir şekilde tamamladım. Harika insanlarla tanıştım. Kaş, mükemmel   bir yer. En son 3 Kasım 2019’da İstanbul Maratonunda koşmuştum. 3 saat 50 dakikada bitirmiştim. 3üncü maratonumdu ve PB (kişisel en iyi derece) yapmıştım. Bir ay kadar herhangi bir hedef belirlemeden keyfime göre koşmaya devam ettim. Sonrasında da Mart 2020’de Antalya Maratonu’nda bir kez daha koşmaya karar verdim. 2020’nin Ocak Ayında, daha önce hiç geçirmediğim kadar şiddetli bir grip geçirdim, bir hafta yorgan döşek yatacak kadar şiddetli. Hani kimilerinin Corona resmi olarak ülkemize teşrif etmeden evvel Corona geçirdiklerini iddia ettikleri türden bir rahatsızlıktı. Hâliyle o bir hafta ve nekahet dönemindeki bir hafta antrenmansız geçti. El yor...

                    Her şey, 2014 yılının bir Şubat gününde salonda duran tartının üzerine çıkmamla başladı. Bunu herhangi bir nedenden ötürü yapmamıştım. Kilomda bir değişiklik olduğuna dair bir iç görüye sahip değildim.  Tartı oradaydı ve sanki bana göz kırpıp, “hey dostum, bir dene istersen” demişti. Evet, tartımız konuşuyor olsa Amerikan filmlerinden çeviri bir Türkçeyle dile gelirdi. Son 10 yıldır kilom 80 ile 85 arası gidip gelirdi hep. Tartının üzerine çıktığımda 88 kg olduğumu gördüm. Boyum 197 olduğuna göre, dert edecek bir durum yok gibi görünüyordu. Küçük kıvılcımların büyük yangınlara sebep olabileceği gibi, yıllardır belli bir aralıkta seyreden kilomun, bu aralığın üzerine çıkması da, ilerleyen zamanlarda diyet yapmamı gerektirebilirdi ki yemeyi çok seven biri olarak bu başıma gelebilecek en kötü şeydi. Hâl böyle olunca ertesi akşam, yemekten sonra yürüyüşe çıktım. Evin etrafında birkaç kilometrelik bir parkur...